به گزارش پلاتو هنر، فرید ناظر فصیحی طراح جلوه‌های ویژه و جلوه‌های بصری است. او در فیلم‌های زیادی از جمله «ابلق»، «لامینور»، «شبی که ماه کامل شد»، «چهارراه استانبول»، «قهرمان»، «جنگ جهانی سوم»، «بی سر و صدا»، «نفس» و… مشارکت داشته است. «خاتون» و «هم‌گناه» از جمله سریال‌هایی هستند که او در آنها همکاری داشته است.

او در کارنامه هنری خود، دو سیمرغ برای فیلم‌های «ابلق» و «چهارراه استانبول» از جشنواره فیلم فجر دارد.

در ادامه می‌توانید گفتگوی اختصاصی پلاتو هنر درمورد «هوش مصنوعی و سینما» را با فرید ناظر فصیحی بخوانید.

*چند وقت است که دارید درباره هوش مصنوهی تحقیق می‌کنید؟

تقریبا از سال 2020، ما بخش آی تی مان را فعال کردیم تا بتوانیم با کمک دوستان، یک سری کارهای بیسیک در حوزه ای آی انجام دهیم و یک تیم برنامه‌نویسی را فعال کردیم تا بتوانیم بنا بر نیازهایی که این صنعت تعریف می‌کند، در این حوزه فعال باشیم. تفریبا 7-8 ماهی است که داریم برای کیفیت بهتر کار، در پروژه‌هایمان از ای آی استفاده می‌کنیم.

*اشاره کردید به این که در پروژه‌هایتان از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید. می‌شود کمی بیشتر توضیح دهید؟

طراحی کانسپت، مهم‌ترین بخشی است که الان داریم در آن از ای آی کمک می‌گیریم ولی عمده استفاده‌ای که می‌توانیم از هوش مصنوعی داشته باشیم، در بخش ویرچوال پروداکشن است. در ایران هنوز خیلی از استودیوهای ویرچوال شروع به فعالیت نکرده‌اند. ما داریم سعی می‌کنیم که بتوانیم ویرچوال پروداکشن و نیازهایی که در صنعت روز دنیا بر طرف می‌کند را در ایران فعال کنیم ولی توجیح اقتصادی و هزینه‌هایی که دارد، خیلی هزینه‌های سرسام آور و بالایی است. شاید الان صنعت سینمای ایران خیلی کشش آن میزان از سرمایه گذاری را نداشته باشد. تفاوت بین آن چیزی که ما انجام می‌دهیم با آن اتفاقی که در دنیا دارد میافتد، این است که یک بخشش سخت‌افزار و یک بخشش برنامه‌نویسی است. ما تیم‌های برنامه‌نویسی‌مان را فعال کردیم تا زمانی که توانستیم سخت‌افزارهایمان را تهیه کنیم، کارهای بخش برنامه‌نویسی‌مان انجام شده باشد تا بتوانیم از ای آی در ویرچوال پروداکشن استفاده کنیم.

*هوش مصنوعی را چگونه تعریف می‌کنید؟

اگر بخواهیم به آن چیزی که الان درحال اتفاق افتادن است، به عنوان یک موتور جستجو نگاه کنیم، هوش مصنوعی یک موتور جستجوی هوشمندی است که دارد از آثار تمام هنرمندان دنیا، میانگین می‌گیرد. در حقیقت من هوش مصنوعی را شبیه یک مغز بزرگ می‌بینم که تجربه و نگاه هنرمندان بزرگ دنیا و حتی هنرمندان تازه‌کار را در خود دارد. به طور کلی، من خیلی مثبت می‌بینمش. به نظرم انجام این کار به این معنی نیست که نیروی انسانی از بین می‌رود. ممکن است شکلش تغییر کند ولی به هر حال این انسان‌ها هستند که باید در پرامپت‌نویسی با آن کار کنند. من فکر می‌کنم که یک سِمَت شغلی جدیدی ایجاد خواهد شد به عنوان ای آی آرتیست؛ یعنی هنرمندانی که به صورت تخصصی بتوانند با هوش مصنوعی کار کنند.

*این روزها یک سری از مردم معتقدند که اثری هنری‌ که در مراحل خلق آن از هوش مصنوعی شده است، ارزش هنری ندارد. نظر شما در مورد این موضوع چیست؟

من اینگونه فکر نمی‌کنم. به این خاطر که اصل، هنرمندانی هستند که دارند کار می‌کنند و خود این یک تخصص است و یک نگاه که بشود بهترین بهره‌وری را ازش گرفت. من خیلی درگیر این موضوع نیستم و بیشتر به نتیجه فکر می‌کنم و اینکه چه طوری می‌توانیم از هوش مصنوعی کمک بگیریم برای ارتقاء سطح کیفی کار.

*به نظرتان هوش مصنوعی کدام قسمت‌های فیلمسازی را خیلی بیشتر تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

این یک پروسه تکاملی است. اگر الان بخواهیم راجع‌به این موضوع صحبت کنیم، ای آی دارد تمام بخش‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد، یعنی از مرحله طراحی و توسعه گرفته تا پیش تولید، تولید و پس از تولید. در حقیقت هوش مصنوعی با پروسه فیلمسازی و انیمیشن عجین می‌شود. کما اینکه الان بزرگ‌ترین پروداکشن‌های دنیا، دارند فیلم‌هایی تولید می‌کنند که در آنها از ای آی برای ارائه تصویر جدید استفاده می‌کنند، مثل نمونه اخر فیلم «جنگ ستارگان». به طور کلی من تاثیرات مثبتش را خیلی بیشتر از تاثیرات منفیش می‌بینم.

فاطمه معصومی

بیشتر بخوانید: